ആര്‍ത്തി 

ബാല്യത്തില്‍ നിന്ന്  കൌമാരത്തിലേക്കും 

 പിന്നെ യൌവ്വനത്തിലെക്കും  

ആര്‍ത്തി  പിടിചോട്ടമായിരുന്നു 

ഇപ്പോഴും ആര്‍ത്തിയാണ് .....

പക്ഷെ മുന്നിലെക്കല്ല 

പിന്നിലേക്കോടുവാന്‍ 

പവിഴ മല്ലിയുംകുള മാങ്ങയും 

താമരതണ്ടും ശീമ നെല്ലിയും 

സ്വന്തമാക്കിയിരുന്ന ബാല്യത്തിന്റെ ഗന്ധം 

പ്രണയത്തിന്റെ ഊഷരതയില്‍ 

കാറ്റിനോട് പോലും ചിരി പകര്‍ന്ന 

കൌമാരത്തിന്റെ ഗന്ധം   

അവയെല്ലാം മറന്നു രാമച്ചത്തിന്റെ 

ഗന്ധം നുകരാന്‍

ഋതു ശാട്യം   പിടിക്കുമ്പോള്‍ 

ആര്ത്തിയാവുന്നെനിക്ക് 

ഒന്ന് തിരിച്ചു നടക്കുവാന്‍   

 

സുരക്ഷ 

എനിക്ക് വേണ്ടത് കാമം 

ചുഴിയാത്ത  ഒരു നോട്ടമാണ്

അംഗ വടിവ് അളക്കാത്ത 

മാംസളത  കൊതിക്കാത്ത 

അശ്ലീലം ചൊരിയാത്ത 

നിഴലിനെ പ്രാപിക്കാത്ത 

ഞാന്‍ അറിയാതെ മനസ്സില്‍ 

എന്നെ ഭോഗിക്കാത്ത  

നിന്റെ പ്രണയമാണ്

പ്രണയമെന്ന സുരക്ഷയാണ്  

 അളവുകോല്‍ 

എന്‍റെ  സമയവും നിന്‍റെ  സമയവും 

തമ്മില്‍ ഒന്നര നാഴിക വ്യത്യാസം 

അത്  കൃത്യം 

എന്നാല്‍ 

എന്റെ  സ്വപ്നങ്ങളും 

 നിന്റെ സ്വപ്നങ്ങളും തമ്മിലോ 

എന്റെ കാത്തിരിപ്പും 

നിന്റെ കാത്തിരിപ്പും തമ്മിലോ 

അവയുടെ ദൂരം അളവ്  യന്ത്രത്തിന്റെ 

മതിലും തകര്‍ത്തു ഓടികൊണ്ടേ ഇരിക്കുന്നു 

ദൂരം.

പോയ കാലങ്ങളില്‍ എനിക്ക് നിന്നോട് മന്ത്രിച്ചാല്‍ 

മതിയായിരുന്നു 

അന്ന് നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങള്‍ക്ക്‌ നിഴലിന്റെ പോലും 

ദൂരമില്ല 

ഇന്നോ 

എന്റെ ഹൃദയത്തിനു നിന്നോട് വിളിച്ചു പറയേണ്ടി വരുന്നു 

എന്നില്‍ നിന്നും ഒരു പാട് അകലേക്ക്‌ 

നീ അവനെ കൊണ്ടുപോയിരിക്കുന്നു 

എങ്കിലും 

മണ്ണിനെ തേടിവരുന്ന മഴയുടെ ആരവം പോലെ 

മേഘങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ പുണരുന്ന ഗര്‍ജ്ജനം പോലെ 

തീരത്തെ വാരിയെടുക്കുന്ന തിരയുടെ  ചിരിപോലെ 

എന്റെ ഹൃദയം മുറവിളികൂട്ടുന്നു 

എന്റെ ശബ്ദമായി 

ദൂരത്തെ വെല്ലു  വിളിക്കാനെന്നപോലെ 

അട്ടഹാസം 

ലോകം ആര്‍ത്തു അട്ടഹസിക്കയായിരുന്നു 

എന്റെ യാത്ര കണ്ടു 

അപ്പോഴും 

ഞാന്‍ നിന്റെ ചുമലില്‍ ചാഞ്ഞു കിടന്നു 

നീണ്ടു നിവര്‍ന്ന വഴിയില്‍ 

ഞാനും  നീയും മാത്രം

കാത്തിരിപ്പിന്റെ  വലിയൊരു പാത

വെട്ടിവച്ചു നീ മായുമ്പോള്‍ 

അട്ടഹസിക്കുന്ന ലോകത്തിനെ മറക്കാന്‍ 

എനിക്കുള്ള ആശ്രയം 

ഈ ഭാരമില്ലായ്മ മാത്രം 

ഉപായം 

ശരീരത്തിന്റെ കൂടില്‍ നിന്നും 

 മനസെന്ന പക്ഷി 

അലറി കരയുന്നു 

വല്ലാതെ  വേദനിക്കുന്നു പോലും 

ഉത്തരമോ  പൊട്ട കിണറോ

ഇല്ലാത്ത ലോകത്തില്‍ 

ഉപായങ്ങള്‍ തേടി നടന്നു ശരീരം 

യുദ്ധമേ നിന്നോട് ....

അക്ഷരങ്ങള്‍ പോലും വിറപൂണ്ടു നില്‍ക്കുന്നു 

ചോരകുരുതികളെന്‍ ചേതന തളര്‍ത്തുന്നു 

ദൂരെയേതോ മുനമ്പില്‍  തെറിച്ച ചോര 

ഇവിടെ എന്‍ മുഖമാകെ പടര്‍ന്നോലിക്കുന്നു

നക്ഷത്ര കുരുന്നുകളിലാകവേ 

കുഞ്ഞുണ്ണിയെ കണ്ടൊരെന്‍ നെഞ്ചിലേക്ക് 

തലപിളര്‍ന്ന് , കരള്‍ പിളര്‍ന്നു കുഞ്ഞുടലുകള്‍ 

തുറിച്ചു നില്‍ക്കുന്ന കൃഷ്ണമണികള്‍ 

വയ്യിനി ചാവേറ് കാണുവാന്‍  

ഈ  രാവിനു അറുതി  ആകുമ്പോള്‍ 

പടയൊരുക്കം നിലയ്ക്കുമായിരിക്കാം

പക്ഷെ  യുദ്ധമേ

നീ ചൂഴ്ന്നെടുത്ത എന്‍ അരുമകിടാങ്ങളെ

നീ തകര്‍ത്തെറിഞ്ഞ എന്‍ ഭാവി കുരുന്നുകളെ 

നീ തകര്‍ത്തെറിഞ്ഞ എന്‍ പ്രകൃതി  തുരുത്തിനെ

എല്ലാം   ഏതു രാവിന്

ഏതു പകലിനു തിരിചു നല്‍കാനാകും